İncil değiştirildi mi?

  İsa Mesih'in kurtuluş Müjdesi (İncil) I. yüzyıl sonlarında birçok yerlere ulaşmıştı. Bu müjde, kendinden önceki Kutsal Yazıları, bozuldu, değişti ya da hükmü geçti diye yadsımıyor, aksine vahiy dizisinin sonuna gelindiğini belirginleştiriyordu. Kısacası Tanrı Sözü (Kelamullah) olan İsa Mesih insanlara yeni bir din değil, tek bir yol, tek bir gerçek ve tek bir yaşam gösteriyordu.
  Oysa VII. yüzyılda ortaya atılan bazı görüşler bütün bu zincirin koparıldığını iddia etmeye başladı.
  Tanrı bizim gibi fikir değiştiren bir varlık değildir. Aynı zamanda eğer Kitabı Mukaddes insanlar tarafından değiştirilmişse I. yüzyıldan VII. yüzyıla kadar yaşamış insanlar göz göre göre yalana inandırılmışlardır.
  Hıristiyanlar (Mesih İnanlıları) olarak bizim inandığımız Tanrı, bütün bu iddialardan uzak, kendi yarattığı insanı sonsuz bir sevgi ile seven ve kendi vahyini koruma gücüne sahip, güçlü ve güvenilir bir Tanrı'dır.
  Lütfen, Tanrı'nın önündeki sonsuz durumumuzu belirleyecek kadar ciddi konular hakkındaki bilgimiz kulaktan dolma olmasın. Asıl kaynakları biraz da olsa incelemeyelim mi? En azından onları bir kere bile okumadan peşin hüküm getirmeyelim!
  Ne yazık ki Kitabı Mukaddes'i biraz bilip onun Kuran'la çeliştiğini gören bazı Müslümanlar bu kaçınılmaz zıtlığa ucuz bir çözüm getirerek; "Tevrat, Zebur ve İncil hak kitaplardır. Fakat hahamlarla papazlar bu kitapları tahrif ettiler. Bugünkü Kitabı Mukaddes Allah'ın Sözü değildir. Bunun için de, Kitabı Mukaddes'in Kuran'la birbirini tutmaması doğaldır. Asıl Tevrat, Zebur ve İncil hakkında bilmemiz gereken her şey Kuran'da bulunur" diyorlar.
  Ama aksine Kitabı Mukaddes (Kutsal Kitap) Allah'ın Sözü'dür. Onun değiştirildiği iddiası uydurmadır. Çok yaygın olduğu halde sadece bir yalan ve iftiradır. Kutsal Kitap'ın değiştirildiğine dair hiçbir tarihsel kanıt yoktur.
  Gücü her şeye yeten ulu Tanrı, kendi kutsal Sözünün diğiştirilmesine izin vermez. Tersine, onu korur ve yerine getirir. Elimizdeki Tevrat'la İncil sağlam ve güvenilirdir. Onları incelemekle bunu açıkça görebiliriz.
  "İnsan soyu ota benzer, Bütün yüceliği kır çiçeği gibidir.
  Ot kurur, çiçek solar, Ama Rab'bin sözü sonsuza dek kalır." (1Pe.1:24-25)