Bugün Tanrı için Ne Yaptın ?

  “Bugün Allah için ne yaptın?” diye soran tabelayı görmüşsünüzdür. Bu iyi bir sorudur. “Allah bizim için ne yaptı?” sorusu ise daha da esaslıdır; çünkü her şeyin kaynağı O’dur. Tanrı’nın sizin için ne yaptığının farkında mısınız? Gönderdiği kurtarıcı İsa Mesih’in gerçek ruhsal zenginliğe kavuşma yolunu açtığını biliyor musunuz? “Rabbimiz İsa Mesih’in lütfunu bilirsiniz. O’nun yoksulluğuyla siz zengin olasınız diye, zengin olduğu halde sizin uğrunuza yoksul oldu.” (2Kor. 8:9)
  Kutsal Kitap’a göre, İsa yalnız bir peygamber olmayıp insan biçimine bürünmüş olan Tanrı’nın ezeli ve ebedi Sözüdür. Evren O’nun aracılığıyla ve O’nun için yaratılmıştır. Her şeyin mirasçısı O’dur. Melekler O’nu durmadan övüyorlardı. O akıl ermez yüceliğe ve zenginliğe sahipti.
  Bu Yüce Olan bizi öyle sevdi ki, uğrumuza yüceliğinden soyunarak yoksul oldu. Perişan halimize acıyarak kurtuluşumuzu sağlayabilmek için yüceliğini hiç saydı. İncil bu mucizeyi şöyle açıklar: “Mesih, Tanrı özüne sahip olduğu halde, Tanrı’ya eşitliği sımsıkı sarılacak bir hak saymadı. Ama kul özünü alıp insan benzeyişinde doğarak ululuğunu bir yana bıraktı. İnsan biçimine bürünmüş olarak ölüme, çarmıh üzerinde ölüme bile boyun eğip kendini alçalttı. Bunun için de Tanrı O’nu pek çok yükseltti ve O’na her adın üstünde olan adı bağışladı.”(Flp. 2:6-9)
  İsa Mesih, bir sarayda değil, bir ahırda doğdu. Annesi onu kundağa sarıp bir yemliğe yatırdı. Bir marangozun oğlu olarak tanınmaya razı oldu. Halka yardım etmek ve öğretmekle uğraşıyordu. Kendi yaşamının amacını şöyle anlattı: “İnsanoğlu hizmet edilmeye değil, hizmet etmeye ve canını birçokları için fidye olarak vermeye geldi.”(Mar. 10:45) Çarmıha gerildiği zaman sırtındaki elbiselerden başka bir şeyi yoktu. Hiç günah işlemediği halde, her alanda bizim gibi denenmiş, zayıflıklarımıza ve yoksulluğumuza duygusal yönden ortak olan bir Kurtarıcımız var.
  Çarmıhta İsa Mesih, cehennemin, yani gerçek ruhsal yoksulluğun en dibine indi. Orada günahın ücreti olan ölüme boyun eğip günahlı ademoğlunun yerine Tanrı’nın gazabına uğradı. Günahı bilmeyen Kurtarıcımız hepimizin günahlarını yüklenerek günahın korkunç ücretini ödedi. Peygamberlerin yazılarına uyarak, kendine ait olmayan bir mezarda gömüldü. Üç gün sonra Tanrı O’nu ölümden dirilti.
  Mesih bizi zenginleştirmek amacıyla yoksul oldu. Ölümüyle ruhsal zenginliğin yolunu açtı. Tanrı, O’na güvenenlerin günah cezasını O’na yükler ve bizi “suçsuz” kabul eder. Rab, tüm günahlarımızı bağışlayıp bizi pak, kusursuz sayarak kendi Kutsal Ruh’unu verir. “Ruh’un kendisi, bizim ruhumuzla birlikte, Tanrı’nın çocukları olduğumuza tanıklık eder. Eğer Tanrı’nın çocuklarıysak, aynı zamanda miras-çıyız. Mesih’le birlikte yüceltilmek üzere Mesih’le birlikte acı çekiyorsak, Tanrı’nın mirasçılarıyız, Mesih’le ortak mirasçılarız.”(Rom. 8:16-17) İşte ruhsal zenginlik budur.
  “Bir kişi bir başkasının günahları için nasıl ölebilir” düşüncesine aklımız ermeyebilir; bütün bunlar insana saçmalık gelebilir bile. Ama bu mükemmel sevgi karşısında bir yorum yapmadan önce derin düşünmenizi rica ederim. Çarmıhla ilgili bildiri mahva giderler için saçmalık, biz kurtulmakta olanlar içinse Tanrı’nın gücü ve bilgeliğidir.(1Kor. 1:18)  Peygamberlerin betimlediği duruma düşmeyelim: “Bakın, siz alay edenler, şaşkına dönüp yok olun! Sizin gününüzde bir iş yapıyorum, öyle bir iş ki, biri size anlatsa inanmazsınız.”   (Elç. 13:40-41)